maandag 26 juni 2017

Welkom


Welkom op mijn weblog!
Ik wil op mijn weblog regelmatig Haiku en/of Senryu plaatsen, 
andere interessante bijdragen zullen er ook te zien zijn.
Een haiku is een klein Japans gedichtje/dichtvorm van drie regels met in totaal 17 lettergrepen in de verdeling 5-7-5 lettergrepen over resp. de eerste/tweede/derde regel. 

Een haiku beschrijft in principe een objectieve en ultieme natuurervaring. 
De senryu voldoet aan dezelfde basisregels, maar hoeft niet perse over de natuur te gaan en beschrijft ook de mens en zijn gevoelens, de senryu geeft de schrijver dus meer vrijheden. 
Naast deze basisregels zijn er nog een flink aantal andere voorwaarden, maar hier laat ik het voorlopig even bij.
Foto's en teksten zijn in veel gevallen van mijzelf, tenzij anders vermeld. 
Wil je iets van mijn weblog gebruiken, een tekst of een foto, laat het mij dan s.v.p. eerst even weten en ook een verwijzing naar de bron zou ik dan zeer op prijs stellen. 
Door op de foto te klikken verschijnen ze in een ander(meestal groter) venster.
Als er iets is dat je aanspreekt, dan vind ik het leuk wanneer je ook een reactie achterlaat.
Veel kijk en leesplezier.




Haiku van de maand juni




-----------------------------------------------------------

een torenvalk bidt

rupsen gaan in processie 

en de kerk loopt leeg

-----------------------------------------------------------


jeer



Voor mijn  laatste nieuwe logje klik op de titel hieronder!

" Ieder huisje heeft zijn kruisje"


Wil je reageren op de Haiku/senryu van de maand juni klik hier!

Bezoek ook eens Jeer's Haiku/senryu in beeld pagina!

==========================================

Copyright  © jeer  2007-2017

zondag 25 juni 2017

Ieder huisje heeft zijn kruisje!

Allemaal kennen we de uitdrukking wel "Ieder huisje heeft zijn kruisje".
Oftewel overal mankeert er weleens iets, maar toch gaat dit logje daar eigenlijk niet over.
Afgelopen dagen realiseerde  ik mij, dat hoewel ik niet echt belijdend katholiek ben er toch diverse kruisjes in mijn huis aanwezig zijn, die allemaal min of meer een speciale betekenis voor mij hebben.
Het eerste kruis met een bijzondere herinnering is het kruis dat op mijn moeders kist lag, zij overleed veel te jong op 49-jarige leeftijd.



Het tweede kruis hangt al ruim 25 jaar in mijn huiskamer, het is een kruis, dat in mijn bezit kwam toen ik bij de huwelijksinzegening van mijn petekind aanwezig was. Zij kreeg dat kruisje van de priester. Wij vonden het  een modern uitziend kruisje  en hebben het bij de priester gekocht.



Het derde kruisje is een kruisje van een zus van mijn moeder, die haar levenstaak als non in een klooster vervulde.
Als kind kwam ik regelmatig in het klooster, waar we altijd hartelijk onthaald werden, mijn "tante zuster" was gastenzuster naast de vele andere dingen die ze deed. 
Bij haar overlijden mocht ieder familielid iets van haar persoonlijke bezittingen uitzoeken en ik heb toen voor dit kruisje gekozen, dat altijd om haar nek hing.



Het vierde kruisje is ook een heel bijzonder kruisje, het is een herinnering aan mijn voettocht naar Santiago de Compostela in 1995.
Daaronder staat het kruisje (Tau-teken) van Franciscus van Assisi, een voettocht naar Assisi, die ook op de planning stond is door omstandigheden niet doorgegaan, maar wij zijn er wel met de auto geweest enkele jaren geleden.




Het zesde kruisje heb ik gekocht in Kevelaer een bekende Maria bedevaartplaats in Duitsland, het is het kruis van Jeruzalem. Met daaronder een kruis, dat ik eens tijdens een wandeling gevonden heb, het lijkt mij een soort insigne van de verkennerij.

Update: inmiddels weet ik dat het inderdaad met scouting te maken heeft, het is een hoed badge en de letters FSE staan voor de afkorting van Fédération du Scoutisme Européen.


Verder heb ik nog twee kruisjes in huis, die via een goede doelen brief tot mij zijn gekomen en die heb ik ook maar bewaard.


Ik weet zeker dat ik nog wel enkele kruisjes in huis heb, maar systeem in het opbergen dat is mijn kruis, maar ik vind ze nog wel een keer.

---------------------------------------------

waar wegen kruisen

daar volgt een nieuwe keuze

sluit de ogen niet

---------------------------------------------

jeer

Update: Dit logje plaatste ik al eens op 6 juni 2008

maandag 29 mei 2017

Zoet-zuur

Veel mensen hebben het niet zo op mieren, ze zorgen vaak voor overlast, maar mieren zijn zeker ook nuttige beestjes. 
Het zijn in de natuur grote opruimers. 
Ze zijn zeker niet vies van lekkere (vooral zoete) hapjes.
De mier verdedigt zichzelf met mierenzuur. Mierenzuur is ook een bestanddeel van de brandnetel en wordt gebruikt bij diverse lichamelijke klachten, zoals o.a bij de behandeling van wratten.
Mierenzuur is tevens een grondstof in de chemische industrie en tegenwoordig staat het bijzonder in de belangstelling als klimaatvriendelijk alternatief voor fossiele brandstoffen. Wie weet rijden wij binnen een afzienbare periode in een auto op mierenzuur. Studenten van de TU-Eindhoven hebben al een speelgoedautootje op mierenzuur laten rijden en zij hopen een stadsbus te ontwikkelen, die op mierenzuur gaat rijden.
Mierenzuur een uitdaging voor de toekomst, aan de mieren zal het zeker niet liggen!




-------------------------------------------------------

feestmaal voor mieren

van mierzoet tot mierenzuur

prikkelend goedje

 -------------------------------------------------------









jeer  


zondag 30 april 2017

Poëzienatuurwandeling 2017 De Groenendijk

Evenals vorig jaar organiseerde de IVN-afdeling Oss samen met het PPO Poëzie Podium Oss  een poëzienatuurwandeling. Deze keer was het te doen op zondag 30 april 2017 in het natuurgebiedje "de Groenendijk" aan de Nieuwe Spaanse Steeg tussen Berghem en Haren bij Oss. Ook dit jaar heb ik er weer aan meegedaan.
Onder leiding van IVN-gidsen werd er in drie groepen een rondwandeling gemaakt en aan iedere groep nam een dichter deel, die op negen stopplaatsen zijn/haar gedicht(en) voordroeg. 
De gedichten stonden min of meer in relatie met de stopplaatsen.
Ook ik heb op acht van de negen stopplaatsen verschillende gedichten voorgedragen, het  waren haiku/senryu gedichten en enkele korte andere gedichten. Bij de start (stopplaats 1) droeg de stadsdichter van de Oss, Kitty Schaap, voor de gehele groep haar eerste gedicht voor.
De Groenendijk was een zogenaamde compartimenteringsdijk, een dijk die dwars op de Maas stond. Langs het stroomgebied van de Maas waren meerdere van dit soort dijken om zo te voorkomen, dat bij hoog water het hele gebied in één keer onder water zou lopen.


Achter de dijk ligt nu nog dit stille poeltje.


Toen ik in 1998 het Pieterpad liep en in Groningen voor het eerst kennismaakte met het begrip haiku/senryu schreef ik in Haren onder Groningen tijdens een rustpauze aan net zo'n poeltje mijn eerste haiku/senryu en die heb ik hier nu voorgedragen.


--------------------------------------------------------

windstil toch rimpels

in het water de groeven

van een spiegelbeeld

--------------------------------------------------------  


Zo'n dijk zorgde uiteraard voor vele twisten tussen bewoners aan de ene kant en bewoners aan de andere kant. De ene kant probeerde het water zolang mogelijk tegen te houden, terwijl de andere kant het liever kwijt was.
De bewoners aan de "natte" kant probeerden dan ook regelmatig de dijk door te steken. Dit leverde vaak vechtpartijen op, waarbij gewonden en zelfs doden zijn gevallen.
Op een gegeven moment is er op de dijk een stenen richel (muurtje) gekomen, om hem steviger en ook hoger te maken. 
Ten tijde van de "Osse Bende" was er in Oss marechaussee 
gestationeerd en die hield daar toen een oogje in het zeil.
Hieronder een foto van een stukje dijk met stenen richel en een tekst die ik erbij schreef.





Muurtje

Het nieuws ging
als een lopend vuurtje.
Op de Groenendijk daar lag
plots een muurtje. Dat maakte
de dijk sterker en ook  hoger, hierdoor
bleef het aan de ene kant wel droger. Aan
de andere kant kwam dat zeer ongelegen, daar
waren zij er uiteraard faliekant op tegen. Probeerden
het te slopen met schop en bijl. Marechaussee uit Oss hield
een oogje in het zeil. Nu deze aloude strijd voor eens en altijd is
gestreden, herinnert nog 'n mossig paadje aan dit roemrucht verleden.

#

Toen we een paar weken geleden de route voorwandelden stond deze boom nog rechtop, inmiddels had tot onze grote verrassing een bever flink zijn best gedaan.



Even verderop komen we weer een plasje tegen, het zou een wiel kunnen zijn.
Een wiel ontstaat na een dijkdoorbraak, het water stort zich dan met grote kracht door het gat in de dijk en daardoor wordt er veel grond weggespoeld en ontstaat er een diep gat. Het kost dan veel grond om dat gat weer te dichten en daarom wordt een nieuw stuk dijk wanneer het water gezakt is om het ontstane gat heen gelegd in plaats van de dijk weer rechtdoor te trekken. De meningen over het feit  of het wel of geen wiel was, waren hier verdeeld en ik schreef er de volgende haiku/senryu over.

 --------------------------------------------------------

noem het wiel of plas

destijds woest kolkend water

dierbaar plekje nu

--------------------------------------------------------


Linksonder op de foto omhoog naar het water zie je de doorgang van de bever in het riet.


Dit  hele gebied heeft eeuwenlang te lijden gehad van wateroverlast veelal ten gevolge van de Beerse Overlaat.  Bij hoog water kon het Maaswater in de buurt van Cuijk over twee verlaagde dijkvlakken het achterland in stromen. In 1942 werd de Beerse Overlaat opgeheven en werden de dijken aangepast.

Tijdens de wandeling van circa 1.5 tot 2 uur kwamen nog veel wetenswaardigheden over de streek aan bod, zoals de stichting van het klooster Bethlehem in Haren, de flora en fauna  in dit weidse polderlandschap. Ik heb nog een aantal gedichten en haiku/senryu voorgedragen, die allemaal wel ergens op mijn weblog staan.
Zo zagen we vandaag ook nog het Oranjetipje een fraai klein vlindertje dat voornamelijk de pinksterbloem en look-zonder-look als waardplanten heeft.



Ook zagen we tijdens de voorwandeling iets bijzonders, althans voor mij persoonlijk, want ik had dat nog nooit eerder gezien of van gehoord. We kwamen het zogenaamde "sterrenschot" of ook wel "heksensnot" geheten tegen. Het was in dit geval een op kaviaar gelijkend pakketje kikkereitjes met nog zichtbaar de eierstokken van een pad of kikker, dat als prooirestant door de predator was achtergelaten. Je treft het ook vaak aan in een wittig omhulsel van zweleiwitten, wanneer het opgezwollen is door vocht of door de maagsappen van de predator als het uitgebraakt is.


Het was een mooie en leerzame wandeling.


jeer 


donderdag 30 maart 2017

Ware liefde



----------------------------------------

ware liefde is

nog steeds elkaars rug wassen

en ook afdrogen

----------------------------------------

jeer

dinsdag 28 februari 2017

Het uur van de wolf

Onlangs bezocht ik in het Jan Cunen museum in Oss, de expositie van Lotta Blokker "The Hour of the Wolf".
Lotta Blokker is een in Amsterdam geboren kunstenares/beeldhouwster, die haar opleiding voor een groot deel in Florence genoot.
Zij presenteert in Oss een prachtige serie van negen levensgrote bronzen sculpturen, die zo levensecht lijken, dat je ze haast aan wilt raken om je te overtuigen dat ze toch niet echt zijn.
Deze serie beelden verbeeldt de slapelozen, het zijn bronzen beelden, die in een vijf jaar durend project tot stand zijn gekomen.
Het idee voor dit project ontstaat als Lotta eens tijdens een slapeloze nacht aan de wandel gaat en zich verbaast over het feit dat er op diverse plaatsen nog licht brandt. Ze realiseert zich dat daar ook mensen wakker zijn en ze vraagt zich af wat er zich daar afspeelt en waarom slapen die mensen ook niet.
Het uur van de wolf is min of meer de tijdspanne waarin de nacht overgaat in de dag, het schemergebied tussen waan en werkelijkheid waarin van alles kan gebeuren.
Lotta heeft voor haar beelden levende modellen gebruikt.
Wanneer je deze bijzondere expositie bezoekt, vergeet dan vooral niet om eerst de 50 minuten durende documentaire te gaan bekijken (probeer het vanaf de start te volgen). Deze film toont enerzijds de ingetogen interactie tussen de kunstenares en haar modellen en geeft anderzijds een schitterend inzicht in de verwezenlijking van de geëxposeerde beelden.

Update: De film is ook te zien op deze link.





----------------------------------------------

dolen door de nacht

de slaap niet kunnen vatten

het uur van de wolf

----------------------------------------------



Hieronder een aantal beelden met titel uit de collectie ( de kwaliteit van de foto's is niet optimaal in verband met de donkere omgeving en het verbod om flits te gebruiken)


Silhouette III



Muted


It


Secret



De expositie is te zien in het Jan Cunen Museum te Oss van 
11 februari t/m 28 mei 2017.

Tevens  loopt erin dezelfde periode de tentoonstelling 
"Smaak & Identiteit" 
van Erik Habets en Rieneke de Vries en de verlengde tentoonstelling in aangepaste vorm over de omvangrijke kunstverzameling van de Osse collecteur Frans van Ooijen 
met werken van Armando tot Tajiri.


jeer      

vrijdag 10 februari 2017

Ik kus jouw ogen

Haiku/senryu week 6

Onderstaande senryu schreef ik in 2006 en plaatste hem al eens in 2009.





-----------------------------------------------

wordt gevoel vertaald

dan schieten woorden tekort

ik kus jouw ogen

-----------------------------------------------

jeer 

dinsdag 17 januari 2017

Ooievaars overwinteren in Oss

Begin januari schreef ik een stukje over de ooievaar en nu lees ik op  Nu.nl  dat er dit jaar minder ooievaars zijn geteld, die hier overwinteren.
In het bericht op Nu.nl wordt naast het natuurgebied Reestdal in Overijssel, waar 150 overwinterende ooievaars zijn geteld, met name Oss genoemd met 50 overwinterende ooievaars. 
In mijn logje schatte ik het aantal, dat ik regelmatig in het natuurgebied Het Ossermeer zie op 30-40 stuks, ook de afgelopen dagen met sneeuw en vorst zag ik ze daar nog steeds bivakkeren.


Hieronder een foto van de grote groep, genomen op 21 oktober.
Klik op de foto's om ze in een groter venster weer te geven.



 dezelfde groep circa 3 weken later


Bij de meeste rechtse ooievaar hieronder zag ik iets roods in zijn veren en toen hij mijn richting uitdraaide en ik inzoomde, zag ik dat hij waarschijnlijk gewond was.
Zoals je op bovenstaande foto ziet zijn ze neergestreken in een weiland met nogal wat prikkeldraad, wellicht is hij daar in terecht gekomen.


Andere mensen , die er al eerder stonden te kijken hadden de dierenambulance reeds gewaarschuwd.


Later las ik op internet, dat gewonde ooievaars het vaak niet overleven, ze laten zich nu eenmaal niet makkelijk vangen. 
Ik denk dat deze het wel zal halen, hij heeft waarschijnlijk alleen wat bloed verloren. Volgens de website Stork raken ze nogal eens gewond als ze in botsing komen met een auto, wanneer ze hierbij hun snavel breken dan zijn ze ten dode opgeschreven. 
Het gebeurt ook weleens, dat ze met hun snavel in een mollenklem terecht komen, als ze een mol willen vangen, die nog net niet in de klem zit.
Ik hoop dat deze groep de winter goed doorkomt. 


jeer

woensdag 4 januari 2017

Speciale kerstboom

Op eerste Kerstdag was ik uitgenodigd bij mijn dochter en haar gezin. Zij hadden een huisje gehuurd in de buurt van Otterlo. 
's Middags hebben we even een boswandelingetje gemaakt. 
Op een gegeven ogenblik ontdekken we een eindje van het wandelpad af iets speciaals. 
In het groen zien we iets kleurrijks staan en als we gaan kijken treffen we een opgetuigd kerstboompje aan. 
Er hangen ook allerlei briefjes met teksten over honden en foto's in het boompje. 
Bij nader onderzoek blijkt het versierde boompje een kerstboom voor honden te zijn.

----------------------------------------------------------

versierd in het bos

in de volle grond stond hij

kerstboom voor de hond

----------------------------------------------------------


jeer