zondag 4 februari 2018

Welkom


Welkom op mijn weblog!
Ik wil op mijn weblog regelmatig Haiku en/of Senryu plaatsen, 
andere interessante bijdragen zullen er ook te zien zijn.
Een haiku is een klein Japans gedichtje/dichtvorm van drie regels met in totaal 17 lettergrepen in de verdeling 5-7-5 lettergrepen over resp. de eerste/tweede/derde regel. 

Een haiku beschrijft in principe een objectieve en ultieme natuurervaring. 
De senryu voldoet aan dezelfde basisregels, maar hoeft niet perse over de natuur te gaan en beschrijft ook de mens en zijn gevoelens, de senryu geeft de schrijver dus meer vrijheden. 
Naast deze basisregels zijn er nog een flink aantal andere voorwaarden, maar hier laat ik het voorlopig even bij.
Foto's en teksten zijn in veel gevallen van mijzelf, tenzij anders vermeld. 
Wil je iets van mijn weblog gebruiken, een tekst of een foto, laat het mij dan s.v.p. eerst even weten en ook een verwijzing naar de bron zou ik dan zeer op prijs stellen. 
Door op de foto te klikken verschijnen ze in een ander (meestal groter) venster.
Als er iets is dat je aanspreekt, dan vind ik het leuk wanneer je ook een reactie achterlaat.
Veel kijk en leesplezier.




Haiku van de maand februari


-------------------------------------------------------------------

de lucht is strak blauw

ganzen vliegen in een V 

vluchten uit de kou

-------------------------------------------------------------------


jeer



Voor mijn  laatste nieuwe logje klik op de titel hieronder!

"Dag van de Poëzie 25 januari 2018"


Wil je reageren op de Haiku/senryu van de maand februari klik hier!

Bezoek ook eens Jeer's Haiku/senryu in beeld pagina!

==========================================

Copyright  © jeer  2007-2018

zaterdag 3 februari 2018

Dag van de Poëzie 25 januari 2018

Ook dit jaar weer heb ik op 25 januari op de Landelijke Dag van de Poëzie 2018 een bijdrage geleverd aan het open podium, dat georganiseerd werd door het PPO te Oss. 
Normaal gesproken ben ik snel uitgesproken met een enkele haiku of ander kort gedicht, maar deze keer heb ik gekozen voor een verhalend vers, want ben ik voor het pluche gezwicht.
Het thema was dit jaar "Theater" met het motto: 
" Uitstromend in het pluche van de zaal", maar wat moet je met zo'n thema, wat is theater nou eigenlijk helemaal?
Het is een gebouw, het is het spel dat daarin wordt gespeeld, maar theater is soms ook een hoop overdreven gedoe!
Volgens mij houden de meeste dichters niet echt van een hoop overdreven gedoe. Dus was het thema in Oss inmiddels veranderd in: 
"Alles van waarde is weerloos", naar een zinsnede uit een gedicht van Lucebert, maar ook hier kun je van alles bij bedenken.
Ik ben de avond eenvoudig begonnen met een distichon , een tweeregelig gedicht, gevolgd door een drieregelige senryu, die mij in principe beter ligt.
Een distichon, een tweeregelig vers, dat een volledige zin vormt:


 Ook 'n lucifer lijkt weerloos, maar niets is minder waar, 

 hij ontvlamt al snel door slechts 'n argeloos gebaar. 


link foto


Dan de drieregelige senryu, die wel twee kéér wordt voorgedragen:


-------------------------------------------------------

lastig inschatten

meerwaarde van een dichter

overschat het niet

-------------------------------------------------------


Hierna ben ik verder gegaan met een soort vrij vers zonder titel:



De één houdt van kort en krachtig, meer dan

17 lettergrepen wordt hem al snel te machtig

de ander beheerst een sonnet of het kwatrijn

een derde vindt juist de limerick heel fijn


maar


Van het wrochten ener poëet 

heeft de wereld vaak geen weet.

De poëet kneedt zijn vers zin na zin

zijn hele ziel en zaligheid legt hij er in.

Wanneer echter de barre strijd is gestreden

wil hij best wel met dit vers naar buiten treden.

Tenslotte kan hij toch de verleiding niet weerstaan

om ook eens met zijn gedicht op een podium te staan.



Verder heb ik mijn gedicht Trottoirband, dat onlangs een eervolle vermelding kreeg voorgedragen onder het motto:

" Alles van waarde is weergaloos "

En als allerlaatste nogmaals de senryu van hierboven, maar dan net even iets anders:


-------------------------------------------------------

lastig inschatten

meerwaarde van een dichter

onderschat het niet


-------------------------------------------------------

    jeer

woensdag 24 januari 2018

Praag en Lidice

Medio augustus ben ik op vakantie geweest in Duitsland en Tsjechië, we zijn ook zes dagen in Praag geweest. 
Praag is een indrukwekkende stad met een schat aan kunst en cultuur. Het lijkt soms net een openluchtmuseum met de vele bijzondere bouwwerken, sculpturen, gebedshuizen, parken, pleinen en de Vltava (Moldau) met zijn bruggen.
Vanuit ons hotel in de wijk Praag 6 aan de Evropská, waar de metrohalte praktisch voor de deur ligt, zijn we in 10 tot 15 minuten in alle stadsdelen van Praag.
We hebben op deze manier de Praagse Burcht, de Joodse Wijk, de Oude Stad, de Nieuwe Stad en Mala Straná (Kleine Zijde) verkent.
Te beginnen met de Praagse Burcht( Praszký Hrad) met o.a. de imposante St.-Vituskathedraal, het Gouden Straatje, meerdere paleizen, kloosters, torens en tuinen.
Op de Praagse Burcht zetelt sinds 1918 de Tsjechische president en ieder uur is er op de eerste binnenhof de wisseling van de wacht, met om twaalf uur fanfaremuziek. 
De vele toeristen stromen dan toe om het schouwspel mee te maken.
Vanaf metrostation Malostranská beginnen we aan de lange klim naar één van de ingangen van de burcht. 
Voordat we naar binnen mogen worden we grondig gescand.
De opgang biedt een weids uitzicht op Praag en op een goed onderhouden parkachtige omgeving met o.a deze fraaie boom.





Midden onder, zicht op de beroemde Karelsbrug over de Moldau


Aflossing van de wacht op het eerste binnenhof


en om twaalf uur met muziek


Ingang eerste binnenhof met wachters


Tweede binnenhof met zicht op spitsen van  de St.-Vituskathedraal.
Hoe dichter bij een kerk of kathedraal, des te moeilijker om hem 
op de foto te  krijgen met een eenvoudige camera.


Helaas zijn de meeste foto's van het interieur van de kathedraal van slechte kwaliteit.  Daarom hieronder slechts enkele foto's van de binnenkant.


Biechtstoel


Op de burcht is het "Gouden Straatje", een druk bezochte bezienswaardigheid. In het "Gouden Straatje" staan elf kleine huisjes, die oorspronkelijk bedoeld waren als onderkomen voor de kasteelwachten. 



Tussen 1916 en 1917 woonde hier Franz Kafka op nummer 22 in het huisje van zijn zus. 
Tegenwoordig is er een klein museum in gevestigd.
Nadat we de burcht hebben verlaten lopen we langs de Moldau via de beroemde Karelsbrug naar de Joodse Wijk.



Franz Kafka werd op 3 juli 1883 in Praag in een Joods gezin geboren en hij geldt als één van de meest belangrijke en invloedrijke auteurs van de afgelopen eeuw.
Hij woonde het grootste deel van zijn leven, hij werd slechts 40 jaar, in de Joodse wijk Josefov.
Hieronder een foto van de oude Joodse begraafplaats in deze wijk, het was gesloten toen wij er waren, het was Sabbat. 
Hier staan 12.000 grafzerken en er liggen meer dan 100.000 doden begraven. De Joodse godsdienst predikt de wederopstand en daarom mogen graven niet geruimd worden, zodoende liggen de doden in vele lagen boven elkaar begraven. 
De oudste steen is van 15 april 1439 en de laatste uit 1787.



Franz Kafka wordt op meerder plaatsen in Praag geëerd met sculpturen. Zo staat er in de buurt van zijn ouderlijk huis een bronzen standbeeld van hem, gemaakt door de kunstenaar Jaroslav Róna. De kunstenaar baseerde het beeld op Kafka's korte verhaal "Beschrijving van een gevecht", waarin een vriendschappelijk gesprek tussen verteller en een kennis uitmondt in een ruzie.
Op de schouders van de mysterieuze hoofdloze zwarte figuur is Kafka zelf te herkennen.



In 2004 heeft David Cerny een ronddraaiend hoofd van Kafka ontworpen, een hoofd van 42 glinsterende metalen schijven, die los van elkaar kunnen ronddraaien.


zie deze link voor een kort filmpje

Dezelfde David Cerny ontwierp ook de babypoppetjes op de televisietoren in Praag.



Hoewel wij alle wijken te voet hebben gedaan kun je Praag uiteraard ook op andere manieren verkennen. Één andere manier is een rondrit in een fraaie nostalgisch uitziende auto.


Je komt dan ongetwijfeld ook langs deze fraaie Jerusalem of Jubileum  synagoge, die niet in de Joodse Wijk, maar in de wijk Novo Mesto ligt. Het is een synagoge gebouwd in Moorse stijl vermengd met Art Nouveau details. Het is één van de mooiste, maar zeker de grootste synagoge van de stad.




Tot zover een kleine selectie van de vele foto's van een indrukwekkend Praag.
Op onze heenreis kwamen wij op een kleine 20 km voor Praag op de snelweg het plaatsnaambordje Lidice tegen en wij besloten om op de terugweg hier naar toe te gaan.
Van 29 april tot en met 21 mei zond de VPRO een zevendelige filmische televisieserie uit met de titel "Himmlers hersens heten Heydrich" gebaseerd op de bestseller 'HhhH' van Laurent Binet. 
Het gaat over de even knullige als spectaculaire aanslag in 1942 op het nazikopstuk  Reinhard Heydrich, de architect van de Jodenvernietiging.
Er wordt een min of meer mislukte aanslag gepleegd op Heydrich, hij overleeft de aanslag met slechts een kleine verwonding, maar overlijdt kort daarna toch aan een infectie. 
De Duitsers nemen wraak op 10 juni 1942.


Het dorp Lidice wordt uitgemoord en met de grond gelijk gemaakt. Praktisch alle mannen boven de vijftien jaar werden doodgeschoten, de vrouwen gingen op transport, waarbij velen door uitputting en in de gaskamers zijn omgekomen. Van de  kinderen werden er 82 vergast. Het dorp wordt in 1949 vlakbij weer opgebouwd, maar de oorspronkelijke plaats is tot op de dag van vandaag een indrukwekkend monument.
Het is een grote open vlakte met een bezoekerscentrum en enkele gedenktekens, zoals het aangrijpende monument van de 82 vermoorde kinderen hieronder.



De open vlakte die ons ondanks de bomen een gevoel van totale leegte en verschroeide aarde gaf.


Hieronder het monument voor de weggevoerde vrouwen van Lidice.

In een rondgang bij het bezoekerscentrum diverse muurpanelen van de gepleegde verschrikkingen door de nazi's, zoals het doodschieten van de mannen, het scheiden van de familie's en de bevrijding van de vrouwen uit het concentratiekamp.






Ons bezoek aan Praag en Lidice waren beide indrukwekkend, maar Lidice heeft toch wel de meeste indruk op ons achtergelaten.

jeer

zondag 17 december 2017

Geluk in het Stadsarchief Oss

In het kader van de landelijke " Maand van de Geschiedenis " in oktober loopt er in het stadsarchief van Oss van 03 oktober 2017 t/m 07 januari 2018 een kleine expositie van bekende lokale fotografen. Het thema is dit jaar "Geluk".

In de bibliotheek van Oss, waar het stadsarchief zetelt hangt een kleine selectie foto's, uit de omvangrijke collectie van het archief, die geluksmomenten weergeven.
Het idee is opgevat om dichters uit Oss en omgeving uit te nodigen om gedichten bij deze foto's te schrijven.

Het stadsarchief heeft een bundeltje doen uitkomen met alle geëxposeerde foto's, waarbij het merendeel van de foto's voorzien is van de gemaakte gedichten.
Zelf heb ik ook een gedicht bij een foto gemaakt.

Ik heb gekozen voor de foto van het wielerbaantje, dat er eens in Oss was, waar coryfeeën van de Nederlandse Tour de France ploeg uit 1953 hun ererondje rijden. 
Het zijn o.a. Wim van Est en Hein van Breenen. Lang geleden deed ik zelf aan wielrennen, vandaar! 

          Hieronder het boekje met foto's en bijbehorende gedichten.

 De foto is van de fotograaf Daan Scholte. 


                                De Achterstraat



       Het was in de Achterstraat, nabij café "Kiske",

       waar de Osse wielerbaan ooit begon.

       Renners flitsten als kometen over het lemen ovaal,

       maar een jaartje later was de baan reeds van beton.

       Het waren toentertijd vooral de mannen

       met dikke spierbundels in hun benen,

       die hier trainden en voor de overwinning streden.

       Velen gingen met de bloemen aan de haal.

       De winnaar kon zijn geluk niet op

       zwaaiend met de bloementuil reed hij zijn ererondje.

       Eind jaren zestig valt echter het doek.

       Nog één keer trekken de renners hun toeclipsriempjes vast,

       ze rijden daar hun finale sprint.

       Vaak was geluk niet meer dan een banddikte verschil.

       Letterlijk en figuurlijk ging het zand erover,

       de baan was voorgoed dicht.



                                            jeer

zaterdag 9 december 2017

Regenboogstad

De gemeente Oss is een regenboogstad. Dit betekent dat de gemeente Oss zich sterk maakt voor de (sociale) acceptatie en veiligheid van  lesbiennes, homo's, biseksuelen en transgenders kortweg genaamd LHBT'ers.
In 2017 is Oss met de gemeente 's-Hertogenbosch, ook een regenboogstad, een samenwerkingsverband aangegaan.
Zij hebben in het voorbije jaar samen diverse activiteiten georganiseerd, met o.a. het Roze Jaar en de Roze Zaterdag.
Zo is er in beide steden een regenboogzebrapad gerealiseerd.



In het najaar van 2017 is er een poëziewedstrijd uitgeschreven. Hierin werden inwoners uit beide steden en daarbuiten uitgenodigd om een gedicht te schrijven van maximaal 40 woorden met het thema "Woorden op Straat".
Onderwerpen als diversiteit, begrip, tolerantie, wederzijds respect en participatie moesten de basis voor het gedicht vormen.
Het winnende gedicht wordt als muurschildering aangebracht op een muur in de binnenstad van 's-Hertogenbosch en Oss.
Ook ik heb een gedicht ingezonden en op zaterdag 9 december 2017 werden de winnaars bekend gemaakt tijdens het "Winterland Oss" festijn, dat loopt van 7 december 2017 t/m 7 januari 2018.
Naast het winnende gedicht en de nummer twee werd mijn bijdrage met een eervolle vermelding beloond.

Hieronder het gedicht dat ik ingezonden heb met de titel:



Trottoirband


De straat,

een afspiegeling van onze

maatschappij.

Trottoirtegels maken geen

onderscheid

in afkomst, geloof, huidskleur

en geaardheid.

De straat,

zij tolereert iedere passant

bevolk haar

met begrip en respect voor elkaar.



jeer

maandag 6 november 2017

Twee keer leed!

Afgelopen vrijdag en zaterdag bezochten wij Middelburg.
Middelburg is een bijzonder fraaie plaats, met veel historie, wellicht dat ik hier later nog iets over ga bloggen.
Middelburg viert dit jaar, dat ze 800 jaar stadsrechten hebben.
Hieronder een foto van het imposante voormalige stadhuis, op de markt. Op 17 mei 1940 werd het stadhuis tijdens de oorlog door een enorme stadsbrand verwoest. Het raadhuis werd weer grotendeels in gotische stijl hersteld en op 18 augustus 1950 door koningin Juliana heropend.



De foto hieronder laat een ander leed zien. Uit een afvalbak stak een opmerkelijk verse bos rozen met het kaartje met tekst voor de geadresseerde en de naam van de afzender er nog aan. Om privacy redenen heb ik de namen verwijderd.  


------------------------------------------------------

het mocht niet baten

excuus niet geaccepteerd

einde relatie

------------------------------------------------------

jeer

maandag 9 oktober 2017

Between the Lines

Momenteel loopt er in Het Noordbrabants Museum in Den Bosch een bijzondere expositie van de Japanse kunstenaar Chiharu Shiota met de titel " Between the Lines ".
Haar werk maakt in 2015 grote indruk op de Biënnale in Venetië. 
Hier in Den Bosch zijn diverse werken van haar te zien, maar het meest bijzondere vind ik toch wel haar indrukwekkende installatie 
" Uncertain Journey ", bestaande uit rode draden wol en metalen bootskeletten.
Met tien assistenten is er twaalf dagen aan gewerkt om deze installatie te verwezenlijken en werden hiervoor rond de 2000 bollen wol en circa 10.000  nietjes gebruikt.


foto van de opbouw en link naar timelaps opbouw

Uncertain Journey laat de onzekere reis van een mens zien in zijn levensbootje, een reis vol onverwachtse situaties, waarin een mens kan verkeren en de verbindingen, die een mens tijdens zijn leven kan maken. Het web van rode draden gaf mijzelf best een gevoel van warmte en geborgenheid. Het deed mij denken aan het verblijf in de baarmoeder als ongeboren kind.


Hieronder een aantal foto's van deze installatie, gezien vanuit verschillende posities in de ruimte.

Detailfoto









In totaal zijn er 24 werken van haar te zien op deze expositie, 
met o.a. hieronder " Traces of Life " 


en " In the Hand " 


Voor de duur van de expositie zie flyer hieronder.



Tenslotte onderstaande senryu, die ik naar aanleiding van mijn bezoek schreef.


-------------------------------------------------

door middel van kunst

in draadloze maatschappij

verbinding maken

-------------------------------------------------



jeer

maandag 25 september 2017

Wat je zoal in de natuur tegenkomt!

Op 22 september is dit jaar de astronomische herfst begonnen. 
Ook dit jaar zijn er best veel paddenstoelen te zien en ze waren al redelijk vroeg aanwezig deze keer.
Als vrijwilliger heb ik op mij genomen om eens in de 1 á 2 maanden een bosweg in het buitengebied van Oss op te schonen. 
De gemeente liet weten het buitengebied niet op te schonen bij gebrek aan middelen en de kaboutertjes geven helaas ook niet thuis.
In het verleden schreef ik al eens een senryu over de boskabouter.

----------------------------------------------------------

een rare snuiter

geeft nooit thuis als je hem roept

de boskabouter

----------------------------------------------------------

Het is een doorgaande weg door het bos, maar is grotendeels niet toegankelijk voor auto's. Het is echter wel een weg die veel gebruikt wordt door voetgangers, bromfietsers en fietsers.
Het is onvoorstelbaar wat je daar aan de bosranden aan afval tegenkomt. Het zijn vooral lege blikjes, lege glazen drankflessen, plastic flesjes, lege sigarettenpakjes, plastic zakjes met afval en allerlei andere rotzooi.
Deze keer heb ik drie zakken vuil verzameld en ik schat dat er zo'n honderdvijftig tot twee honderd lege blikjes bij waren, die ik wel allemaal van te voren plat gestampt heb, omdat ze anders te veel ruimte innemen. Ik plaats het bij de gemeentegrens, waar het door de gemeentereiniging na een telefoontje opgehaald wordt.



Gelukkig was het niet allemaal rotzooi, maar tussen het opruimen door kwam ik op diverse plekken verschillende soorten paddenstoelen tegen, die het werk veraangenaamden. 
De kwaliteit van de foto's is niet bijzonder goed, want ze zijn met mijn mobieltje genomen en ik weet ook geen namen.
















jeer